2026 yazı, A Milli Kadın Voleybol Takımı ve ülke spor tarihi açısından üç ayrı şampiyonlukla kapandı; ay-yıldızlı ekip Akdeniz Oyunları, Milletler Ligi ve Avrupa Kadınlar Voleybol Şampiyonası’nda zirveye çıkarak bir yaz döneminde üç kupa kaldırdı. Bu başarıların ardından 2028 Olimpiyatları için de kota elde edilmiş oldu ve üç ayrı kulvarda üst üste gelen sonuçlar, Türkiye’nin kadın voleybolundaki yükselişini rakamlarla ortaya koyuyor. Yaz boyunca farklı kadrolarla mücadele eden takım, her turnuvada hem genç hem tecrübeli isimleri bir arada kullanarak geniş bir oyuncu havuzuna dayandığını gösterdi.
Takımın şampiyonluk serüveni Ağustos ayında Türkiye’nin İtalya-Taranto’da düzenlenen Akdeniz Oyunları’nda kadın voleybolunda şampiyonluğa ulaşmasıyla başladı; genç ve tecrübeli isimlerin bir arada bulunduğu bir kadroyla gidilen turnuvada alınan sonuç, yazın ilk kupasını getirdi. Ardından 26 Temmuz’da Çin’in Makao kentinde oynanan Milletler Ligi finalinde Brezilya’yı 3-1 mağlup eden ekip, ikinci kez bu organizasyonda şampiyonluk yaşadı ve böylece kısa aralıklarla iki ayrı kulvarda kupa kaldırılmış oldu. Bu iki zafer, takımın turnuva temposunu koruma ve final maçlarında baskıyı yönetme becerisini de ortaya koydu.
Serinin üçüncü halkası ise Avrupa Kadınlar Voleybol Şampiyonası’nda geldi; turnuva boyunca hiç yenilgi almayan Filenin Sultanları, 6 Eylül’de İstanbul’da oynanan finalde İtalya’yı beş setin ardından mağlup etti. Bu sonuçla Türkiye üst üste ikinci kez Avrupa’nın zirvesine çıktı ve ay-yıldızlılar böylece 2026 yazını üç kupa ve bir olimpiyat kotasıyla tamamladı. Finalin beş sete uzaması, takımın geri düştüğü anlarda bile oyun disiplininden kopmadığını ve kritik sayılarda inisiyatif alabildiğini gösterdi.
Tarihi başarının ardından kaptan Eda Erdem konuşmasını gelecek nesillere yönelik bir mesajla bitirdi ve Erdem, “Bizden önce yolu açanlar, bize inananlar ve bizden sonra gelecek olan tüm kız çocuklarına armağan olsun” dedi. Bu sözler, kazanılan kupaların yalnızca saha içi bir sonuç olmadığını, altyapıya ve yeni kuşaklara aktarılan bir birikimi de temsil ettiğini gösteriyor; milli takımın elde ettiği başarılar, kulüplerin altyapılarından yetişen genç oyuncular için de bir referans noktası oluşturdu. Kaptanın mesajı, sahadaki zaferin ötesinde bir sorumluluk duygusunu ve temsil bilincini öne çıkardı.
Önemli kulüplerin altyapısından gelen genç voleybolcular duygularını A Milli Takım’ın yıldızlarına yazdıkları mektuplarla dile getirdi; Akdeniz Oyunları zaferinde genç oyunculara kaptanlık yapan Arelya Karasoy ile Milletler Ligi’nde sahaya çıkan Defne Başyolcu da bu süreçte konuşulan isimler arasında yer aldı. Nilüfer Belediyespor’dan 19 yaşındaki Begüm Kaçmaz, ay-yıldızlı formayı taşımanın kendisi için tarifsiz bir mutluluk olduğunu söyledi ve Kaçmaz, kazanılan her madalyanın daha büyük hayaller kurmasının kapısını araladığını ifade etti. Genç sporcuların bu yaklaşımı, milli takımın ulaştığı seviyenin altyapıdaki hedefleri nasıl yukarı taşıdığını gösteriyor.
Eczacıbaşı Spor Kulübü’nün altyapı sporcusu 18 yaşındaki Derinsu Bihan ise milli takımın yaz boyunca elde ettiği sonuçların kendisinde “Ben de o formayı giymeliyim” duygusunu güçlendirdiğini anlattı. Genç oyuncuların bu ifadeleri, üç kupalık yazın ardından milli formanın yeni nesil için nasıl bir hedef haline geldiğini ortaya koyuyor; altyapıdan gelen sporcuların dile getirdiği motivasyon, Türkiye’nin kadın voleybolundaki kurumsal birikiminin sürdürülebilirliğine işaret ediyor. Bu tablo, başarının yalnızca bugünkü kadroyla sınırlı kalmadığını ve kulüplerle milli takım arasındaki geçişin güçlendiğini de ortaya koyuyor.
